Belasting op speculatie

Ongeveer 80% van de Belgen is voorstander van een taxshift waarbij de belastingdruk verschuift van arbeid naar vermogen. De laatste decennia kwamen bezuinigingen en belastinghervormingen grotendeels op de schouders van de middenklasse terecht. Een ‘bittere pil’ die men niet meer bereid is te slikken….

Maar hoe zou een taxshift er dan precies uit moeten zien? Dat is iets waarover de meningen heel erg uiteenlopen. Vaak wordt de belasting op speculatie opgenoemd, ook door ondernemend België, als goede marge in de richting waarin de belastingdruk geschoven kan worden. Waar grote ondernemingen en bedrijven nu vaak de dans ontspringen, zou men door dáár de belastingdruk te vergroten, een verlaging van de belasting op arbeid mogelijk maken.

Hoewel niet iedereen het weet, bestaat er wel al een belasting op speculatie in België. Hoe is deze tot op heden geregeld en wat zou er dan nog aangepast kunnen worden?

De huidige belasting op speculatie in België

In België hoeft er geen meerwaardebelasting op aandelen betaald te worden mits deze passend is binnen het ‘normale beheer van een privévermogen’. Echter, indien het gaat om een ‘abnormale’ of ‘speculatieve’ transactie, wordt de belegger in kwestie door de fiscus een roerende voorheffing van 33 procent opgelegd.

Het probleem is dus eigenlijk dat de beoordeling van wanneer een transactie speculatief is, nogal subjectief is. Wat het verschil is tussen ‘normaal beheer’ en ‘speculatie’, is nogal vaag aanleiding voor meningsverschillen tussen de fiscus en degenen die de belasting opgelegd krijgen.

Wat zou er kunnen veranderen bij een belastingverschuiving?

Allereerst zal de wetgeving een rol moeten spelen. Deze hoeft niet zozeer aangescherpt te worden als wel duidelijker omschreven. Zo is er bijvoorbeeld geen grens vastgelegd wanneer een aandelenverkoop als gewone handel bestempeld wordt en wanneer het om speculatie gaat. Er zou bijvoorbeeld in de wet een ‘minimum houdperiode’ omschreven kunnen worden (binnen deze periode geldt de transactie dan als speculatie). Dit is op zijn minst duidelijker voor alle partijen.

Een speculatietaks zou ook breder opgezet kunnen worden, zoals in verschillende buurlanden het geval is. Daar is er altijd een meerwaardebelasting op aandelen, maar het tarief voor de lange-termijnbeleggers is dan lager.

Gaat de belasting op speculatie er wel komen?

Zowel de meerderheid van de ondernemers als de werknemers zijn het eens over de noodzaak van een speculatietaks. Echter, de lobby van de allerrijksten zet alles in het werk om zo’n taks te voorkomen. Zij kwamen daarom met een ‘compromis’ waarbij speculatie wel belast zou moeten worden, maar waarbij de opbrengst voor de Taxshift eigenlijk te verwaarlozen is.

Deze ‘symboolbelasting’ zal dus weinig bijdragen aan een werkelijke en rechtvaardige verschuiving van de belastingdruk en het zou wel eens kunnen zijn dat België nu wéér een ‘bittere pil’ te slikken krijgt, maar dan in een nieuw jasje!

Vermogenskadaster

België ziet zich geconfronteerd met de hoge eisen die Europa stelt. Om aan deze doelstellingen te voldoen en het begrotingstekort te dichten, zal ons land moeten hervormen. Vooral wat betreft de fiscaliteit. Er wordt al enige tijd hard gewerkt aan een grondig fiscaal hervormingsplan; de Taxshift. Deze belastingverschuiving is de afgelopen tijd dan ook vast gespreksonderwerp. Wat houdt de aanleg van een vermogenskadaster in en hoe kan dit bijdragen aan de hervormingen in ons land?

De rijken der rijken moeten meer bijdragen

Bij de Taxshift wordt er een verschuiving beoogd (ook onder aandringen van de OESO) van belasting op arbeid naar belasting op kapitaal en milieu. Algemene opinie is dat vooral de rijken meer moeten gaan bijdragen en niet, zoals zo vaak het geval is gebleken, de middenklasse. Een echte vermogensbelasting en een vermogenswinstbelasting staan daarom op stapel en de internationale druk maakt het opzetten van een gedetailleerd vermogenskadaster daarmee onvermijdelijk.

Vermogenskadaster

Om meer inzicht te krijgen in het kapitaal in ons land is het afgelopen jaar al bij de Nationale Bank een databank opgezet met de bankrekeningen van alle Belgen. Tot nu toe functioneert die databank als aanspreekpunt voor de fiscus, maar alleen als men gerede verdenking heeft van fraude en bovendien zijn alleen de bankrekeningen bekend, niet de bedragen die daarop staan. Dat ‘centraal aanspreekpunt’ zou nu dus verder uitgebouwd moeten worden tot een heus vermogenskadaster met alle details van de vermogens.

Een échte vermogensbelasting kan namelijk niet zonder een vermogenskadaster. Alleen op die manier kan men inzicht krijgen in het kapitaal en waar zich dat bevind en alleen op die manier kan men belastingen heffen die alleen de super rijken raken. Op basis van een vermogenskadaster kan men de vermogens precies in kaart brengen en dat maakt het ook mogelijk de middenklasse te ontzien en de rijke toplaag meer te belasten.

Rechtvaardig

Zo’n ‘rijkentaks’ is dus wel degelijk mogelijk en het is ook rechtvaardig. Het grootste deel van de Belgen zou immers graag zien dat er nu eens echt wordt opgekomen voor hardwerkende burger, ofwel voor Jan Modaal met een klein spaarpotje. Het is dus aan de regerende partijen om zo snel mogelijk een vermogenskadaster op te zetten en te zorgen voor een grondige, haalbare en rechtvaardige verschuiving in het belastingstelsel. Zo wordt niet alleen voldaan aan de Europese eisen, maar is ook het belang van het Belgische volk en economie gediend.